[wijvenweek] Wijf!

Ik las net op de blog van Lilith (waar het allemaal begon) dat er een aantal vrouwelijke blogsters hun tenen hebben gestoten aan het woord 'wijvenweek'. Het had 'vrouwenweek' moeten zijn, want 'wijf' is een lelijk woord. Nu, over het algemeen ben ik het daarmee eens. Ik word ook niet graag 'wijf' genoemd, door pakweg Frans. Maar dat is omdat het dan in de pejoratieve betekenis wordt gebruikt.

Als wij onszelf wijven noemen, vervalt die betekenis, vind ik. De context is ook helemaal anders. En deze wijvenweek was toch om eens een weekje iets leuks te doen en te lachen? Het ging toch net over cliché's en lekker allemaal even over the top zijn? Een beetje Legally Blonde in blogland?
Lachen met jezelf, dat moet je kunnen. Relativeren.

Trouwens, wat klinkt beter: 'vrouwenweek' of 'wijvenweek'? Het ligt in de alliteratie. Het zou zo de titel van de nieuwe Suske en Wiske kunnen zijn. En in de naam 'vrouwenweek' is de humor ver te zoeken. Is mijn bescheiden mening.

Ik vond het in ieder geval wel een erg leuk project, en zo leer je nog eens wat nieuwe bloggers kennen. Ik kan in ieder geval zeggen dat het aantal lezers van mijn blog deze week exponentieel gestegen is. Dus ik geloof dat we kunnen zeggen dat wijvenweek een succes was.

Ondertussen heb ik het hier al weggehaald, maar moest er volgend jaar een nieuwe wijvenweek komen, het zal hier snel terug roze kleuren!


Nip

p.s.: wat ik mij eigenlijk al afvroeg vanaf de eerste wijvenweekdag: wat is de etymologische achtergrond van het woord 'wijf'?

[wijvenweek] Biologische wat?

Nichtje Silke

Het onderwerp van vandaag: kinderen...tja. Ik wil er geen. Mijn Lief ook niet, gelukkig. Ik heb niet echt iets met kinderen. Niet dat ik kinderen niet leuk vind, af en toe. Maar toch niet voor mij. Ik heb, tot verdriet van mijn moeder en de moeder van mijn Lief, nog geen biologische klok gehoord. Ook niet heel zachtjes tikkend... Mijn beste vriendin heeft wel een biologische klok en is bij wijze van spreken al sokjes aan het breien. Ik denk dat ik defect ben.

En moest die klok ooit toch boven water komen, waar de moeders op hopen, dan heb ik mijn Lief gevraagd om mij om te praten. Hij zou bijvoorbeeld kunnen zeggen:

- dat zwanger zijn helemaal niet geweldig is (negen maanden misselijk, dikker worden, moe zijn,...)
- dat een bevalling helemaal niet zo magisch is (veel pijn, bloed en eventuele complicaties)
- dat elke dag luiers verversen ook geen pretje is
- dat je geen oog meer dicht doet
- dat je bengel(s) op onmenselijke uren klaarwakker is (zijn)
- dat jengelende kinderen niet bevorderlijk zijn voor mijn humeur
- dat je doodmoe wordt van kinderen
- dat je geen tijd meer hebt voor luieren
- dat baby's best wel saai kunnen zijn
- dat kinderen betweters zijn
- dat je je constant zorgen maakt
- dat kinderen veel kosten
- dat ze gaan puberen
- enzovoort!

Maar wat eigenlijk de beste reden is van allemaal: wat voor wereld is dit nog om kinderen op te zetten? Je kan ermee lachen, maar ik meen het serieus. Oorlogen, terreur, ziektes, vreemde klimaatveranderingen, stijgende zeespiegels, afbrokkelende ijsmassa's, gaten in ozonlagen, Paris Hilton...

Laat dus maar zitten, die kinderen. Ik ben al tevreden met de rol van Tante Nip

Tante Nip & Sander

[wijvenweek] huishouden

Huishouden. Ik moet zeggen dat ik behoorlijk opkeek tegen dit thema.

Het feit dat mijn keuken momenteel vol glas ligt (ik heb weer eens iets laten vallen...), maakt het er niet echt beter op.

Het huishouden en ik, dat is niet zo'n succesvolle combinatie, zullen we maar zeggen. Niet dat ik het niet leuk vind dat het huis opgeruimd en schoon is, maar dat duurt nooit lang, en dan moet ik weer opnieuw beginnen. Zo nutteloos, eigenlijk. Daarbij komt nog eens dat ik allesbehalve handig ben. Twee linkerhanden (getuige het deksel dat nu in stukken op de keukenvloer ligt). Het liefst nodig ik veel mensen uit, dan moet ik wel aan dat hele huishouden beginnen...

Maar mijn Lief en ik zijn dus twee rommelmakers bij elkaar. Geen goede combinatie, wat dat betreft...

Wat ik wel leuk vind, is koken. Niet dat ik daar zo goed in ben, maar heel slecht ben ik ook niet (ik heb bijvoorbeeld nog nooit iemand vergiftigd) en het is tenminste niet zo nutteloos. Recepten van mij en mijn vriendin Britt vind je op ons kooklabo.

Nu snel nog wat opruimen, want we krijgen bezoek dit weekend...


Nip

[wijvenweek] We halen de krant, dames!

Ik zag het net op de site van Het Laatste Nieuws...

Kijk eens aan, toe ik me inschreef had ik geen idee dat het zo'n vormen zou aannemen.

Om nog even iets over mannen te zeggen: voor Johnny mag je me altijd wakker maken...

[wijvenweek] Brigitte Kaandorp: man versus vrouw

[wijvenweek] Foute Fashion

Ik mag shoppen en nieuwe (tweedehands) kleren dan wel leuk vinden, mode kan mij absoluut gestolen worden. Ik wil niet verdwijnen in een massa die allemaal dezelfde kleren aan heeft. Een trendy grijze muis, blijft een grijze muis.

Af en toe is er iets in de mode dat ik echt wel leuk vind, en dan doe ik wel mee, want op zo'n moment gooien ze dat bepaalde kledingstuk naar je kop. En probeer het als het uit de mode is, maar eens te vinden. En het is pas op dat moment dat ik die dingen het liefst dragen wil.

Ik vind het ongelofelijk grappig (en ook wel een beetje irritant) om van die fashion-victims tegen te komen, bij voorkeur op de Meir.

Wat ik afgelopen maanden tegenkwam en waar ik me stilletjes mee doodlachte of aan -ergerde:

- Drie meisjes, arm in arm, in exact dezelfde outfit Namelijk: zwarte legging, zwarte ballerina's met strikje, grijs mini-rokje en wit vest met kap. (zeg maar dag tegen je eigen persoonlijkheid...)

- Twee meisjes met skinny jeans, beenwarmers en zwarte ballerina's. Maar omdat het vroor hadden ze ook beeldige rood-blauwe voeten. Beenwarmers houden alleen je benen warm en zijn trouwens alleen cool en acceptable in Flashdance. En skinny jeans is trouwens de meest wrede uitvinding ooit. (want ik kan er niet in, met mijn dikke billen)

- Veel meisjes met korte broeken, leggings en laarzen. Ik kan er niet van over: dat is werkelijk de lelijkste outfit ever! Zodanig lachwekkend dat ik mij afvroeg hoe erg deze dames waren gebrainwashed door de wijvenboekskes dat ze hun eigen spiegelbeeld konden goedpraten. Heel erg, denk ik.

Het valt wel op dat de meeste victims in troepen het straatbeeld onveilig maken. Ze voelen zich misschien zekerder als ze niet de enigen zijn die er zo stylish (ahum) uitzien...

Nog vreselijke modeverschijnselen die ik mij kan herinneren:

- BH-bandjes in je kapsel verwerken
- Buffalo's
- kleren waar het merk gigantisch op afgebeeld stond (Tommy Hilfiger, iemand?)
- bandjes van strings boven de broekrand, en hoe flashier, hoe beter

Hebben jullie zo nog herinneringen aan foute fashion? Spill it!

Update: een paar knallers van voorbeelden van Foute Fashion vind je hier.


Nip

[wijvenweek] Shoppen als Trinny & Susannah

Ik vind shoppen niet leuk. Shoppen in de zin van: winkel in winkel uit, dat mooie truitje in je maat zoeken en niet vinden, pashokjes (Het probleem met pashokjes is dat het licht en de spiegel nooit lief voor je zijn. Ze zijn genadeloos.), sleuren met tassen, enzovoort. Daar is niets leuks aan. De leuke kant van deze vrouwelijke medaille is thuis je aanwinsten uitpakken en showen (en hopelijk bewonderd worden door uw Lief - of jezelf schaamteloos bewonderen, dat mag ook). Dát is leuk. Maar het shoppen zelf niet echt.

Vandaar dat ik nu ook veel te vinden ben op Marktplaats. Je kan echt leuke dingen op de kop tikken voor weinig geld. Tweedehands kleren vind ik leuk. Ik krijg een grotere kick van tweedehands aankopen dan van nieuwe dingen. Voordeel en nadeel van online aankopen: je moet/kan niet passen. Maar dat gokken maakt het alleen maar spannender.

Shoppen voor een ander is dan weer helemaal geweldig. Dan komen de Trinny en Susannah in mij naar boven. Vooral shoppen met en voor uw Lief is leuk. Of toch: shoppen met mijn Lief. Ik weet niet of dat voor alle Lieven geldt, maar die van mij verandert bij het betreden van een winkel tot een gewillige paspop. Hij kan ook echt enthousiast worden van die perfecte broek en euforisch worden als hij op het einde van zo'n dag opsomt wat hij allemaal gekocht heeft voor een toch niet zo buitensporig bedrag. En als wij dan in het openbaar verschijnen en hij een compliment krijgt, glimmen wij allemaal van trots: mijn Lief, ikzelf en de Trinny en Susannah diep in mij.


Nip