Jackie, Teun & gedicht

Jackie heeft al haar pilletjes zonder problemen naar binnen gewerkt. Gewoonlijk krijgt ze alleen droge brokjes, maar de pilletjes gingen in blikvoer, wat Jackie normaalgezien in recordtempo opschrokt (ze krijgt 1 bakje per weekend, een delicatesse dus). Ze heeft dus waarschijnlijk niets gemerkt van de pilletjes in haar eten. Ze is verder weer helemaal de oude, springt en loopt weer door het huis. Ze heeft ook niet overdreven veel aan haar wondje gelikt, dus dat zal dan wel snel verdwijnen. Verder is ze erg lief: ik kan geen minuutje op de bank zitten, of ze ligt al op mijn schoot.

Vanavond is het weer Gastrij Podium, met Teun Deerts. Ik ga zeker mee deze keer, want Teun trok mijn aandacht vanaf het eerste moment dat hij op de Muzeval op het podium verscheen (nog niet zo héél lang geleden). Zijn poëzie is geweldig mooi, en hij kan daarbij nog eens erg goed voordragen. Deze troeven zorgden er dus voor dat hij nu dus gastdichter wordt op het Gastvrij Podium én op de Muzeval op 12 juni. Voor diegenen die al een tijdje eens willen komen, of twijfelen of de deze keer wel zouden komen: doen, je zal er geen spijt van hebben. Tot zover het reclameblok!

Ondertussen heb ik zelf ook weer wat geschreven. Ik post mijn gedichten eigenlijk bijna nooit hier, maar bij deze:

De langste nacht

ik weet niet meer
wat waarheid is

jou voelen
raakt in mij
een onbestemd
gemis

de maan waant zich
een zilvervis
nachtlicht
strekt zich uit

dit moment smaakt
naar eeuwigheid

onze kussen
naar rood fruit

Nip

Jackie & voorbereiding

Vandaag ligt Jackie op de operatietafel van de dierenarts: ze wordt gesteriliseerd. Geen kleine Jackies voor ons, één is al meer dan genoeg. Straks mogen we haar al gaan halen, en de volgende dagen moeten we haar blijkbaar pilletjes geven. Ik verwacht dat mijn armen vol krassen zullen staan...

Ondertussen zijn we bezig met trouwvoorbereidingen: ik ben kaartjes aan het maken voor de uitnodigingen. Leve photoshop! De echte uitnodiging heeft Hannah natuurlijk gemaakt, en wat is die mooi geworden! Ik kan niet wachten tot ze de deur uit zijn.

Maar eerst moeten we nog adressen verzamelen...en naar de drukker.

En ondertussen vliegen de dagen voorbij. Binnenkort is het al zover. Af en toe krijg ik al wat stress: er zullen nog wel dingen opduiken waar we niet aan gedacht hebben...

Nip

Wandelen

Het is moeilijk om mij te concentreren met een krolse Jackie die rond mijn voeten drentelt. En véél lawaai maakt. En haar nagels in mijn knieën zet. Pfff.

Gisteren succesvol met Hannah en Lilith om hun bruidsmeisjesjurken geweest. Het was wel een hele operatie, maar uiteindelijk hebben ze een jurk gevonden die hen allebei goed stond.

Zodadelijk gaan we weer zwemmen en daarna ga ik terug naar Juul. Die zal dan me dan wel weer omver springen van geluk. Probeer dan maar eens een halsband en leiband aan te doen. Hij luistert naar het beven 'zit', maar nooit langer dan een halve seconde. Van puur enthousiasme blijft hij maar springen en bewegen. Als we dan in het park geraakt zijn, vind ik wandelen best leuk. (als er geen andere honden in de buurt zijn tenminste). Vanmorgen regende het, maar dat vonden we niet erg. Juul / Jules snuffelt en ik luister naar de vogeltjes en zoek naar eekhoorntjes tussen de takken. Ik heb er nog geen gezien deze week, maar dat maakt het niet minder rustgevend.


Nina

dierenleed & voorbereidingen

Toen ik vandaag thuis aankwam hoorde ik Jackie in de gang beneden al klaaglijk miauwen. Ze ligt nu bij me op schoot en ik moet zo dadelijk de kracht vinden haar weer alleen te laten om terug naar Juul / Jules te gaan, die zijn eigen baasje trouwens ook behoorlijk mist. Maar straks komt Frans weer hier slapen, zodat Jackie vannacht tenmiste gezelschap heeft.

Morgen ga ik, tussen het wandelen met de hond door, met Hannah en Lilith de stad in om geschikte bruidsmeisjeskleedjes te zoeken. Ze willen graag allebei hetzelfde aan, wat van mij allemaal niet moet. Dat iedereen zich maar amuseert. En als zij zich willen amuseren in dezelfde jurk, doe ik niet moeilijk.

Misschien hebben jullie al op Vlinderiaans gelezen dat de trouwringen gekozen zijn. Het is een tijdloos ontwerp van Wim Meeussen geworden. We zijn er heel blij mee. Binnenkort gaan we werk maken van de uitnodigingen en ook mijn schoenen, zijn kostuum, bloemen en andere details moeten nog geregeld worden. Nog veel werk voor de boeg, dus.

Verder meld ik nog even dat er een nieuw recept op het kooklabo staat!

Ik weet niet of ik morgen tijd heb om te posten, maar ik zal mijn best doen.


Nip

P.S.: Nog vergeten te melden dat David vandaag naar Ghana is vertrokken! Hij was gisteren nog druk aan het inpakken, ik hoop dat hij niets vergeten is (drie maanden je tanden niet kunnen poetsen lijkt me bijvoorbeeld zeer onaangenaam) en dat hij zich daar geweldig gaat amuseren! Volg zijn avonturen op http://davidnowak.waarbenjij.nu/

Nog méér Jackie

Vandaag was het dan zover.

Om half zes werd ik gewekt door Frans die het licht in de slaapkamer aanstak. Of Jackie hier was? Nee. Of ie toch niet het raam had laten openstaan en in slaap was gevallen? Ja.
Dus Jackie was het raam uit en de straat op gesprongen. Paniek. Jackie had enkele uren voorsprong, dus ik dacht niet dat Frans haar nog zou vinden, maar hij ging toch zoeken. Ik dacht alleen maar dat ze misschien ergens overreden op straat lag, of nog ergens ver weg aan het rondzwerven was. Als ze gevonden werd, zou niemand weten dat het onze Jackie was: ze heeft nog geen bandje (dat zou ik maandag halen) of chip.
Ik keek uit het raam, maar ik dacht eigenlijk niet dat ze de weg terug zou vinden. De straat was leeg, maar ik zag ergens iets zwarts liggen. Meer paniek. Maar het was geen kat. Gelukkig.
Ik zei nog tegen Frans dat ie onder auto's moest kijken.Hij ging naar links en kwam even later met lege handen terug. Ik dacht aan de grote Turnhoutse baan (trams, bussen, auto's) en aan het verkeer dat snel drukker zou worden. Hij ging de straat tegenover ons in: niets. Toen hij naar rechts ging en onder de auto's keek, kon ik vanuit het raam een glimpje zwart zien (ondanks de tranen, inmiddels). We hadden haar allebei al een hele tijd geroepen, dat moest ze gehoord hebben. Maar pas toen ze Frans zag, kwam ze onder de auto vandaan.
Ze is dus terug en rustig. Ze zit nu in het zonnetje. Ik was zo opgelucht toen ze terug thuis was, maar van de spanning heb ik nog 5 minuten zitten janken. Een kat is niet zomaar een kat. Jackie maakt van ons appartement een thuis.

Nip

Jackie

Raar om niet te moeten werken...Frans werkt natuurlijk wel, en dus hou ik Jackie gezelschap. Ik laat de deur naar buiten niet meer openstaan, want gisteren was ze bijna weg. Voor we haar buitenlaten, moet ze nog naar de dierenarts. Ook wil ik dat ze een halsbandje met adres heeft, en liefst ook een chip. Stel je voor dat ze niet terugkomt!

Maar ze wil ineens wel graag weg...ze heeft heel lang braaf op de drempel gezeten, en nu sluipt ze stiekem langs ons heen naar buiten. We zijn haar al een paar keer van het plat dak achter het appartement moeten gaan plukken, want luisteren doet ze niet echt. Dat is typisch kattengedrag, denk ik. Maar binnenkort wordt het kattenluik geopend!

Nip

Molly & Jackie

Miss Jackie Tee

Miss Jackie Tee

Gisterenavond was ik alleen thuis, want Fransje moest bij iemand een schooltaak maken. Ik had zelf les tot half acht, dus dat vond ik niet zo erg. Ik zat lekker op de pc te werken, met een muziekje en Jackie lag op mijn schoot te spinnen...lag, want ze was plots verdwenen! En toen zag ik dat ik de deur naar de trappenhal niet goed had dichtgedaan! Paniek! Ik riep en schudde met een doos kattenbrokjes (dat werkt normaalgezien feilloos), maar geen reactie. Net op dat moment stond Frans voor de deur. Die ging met de lift naar boven en even later hoorde ik een zielig 'miauw'. Jackie zat voor de deur van het appartement boven ons. Ze was helemaal overstuur. Maar terug bij ons was dat al na 5 minuten voorbij. En nu check ik de deur 3 keer!

Nip

Resultaten, Radio Centraal en Rare Jackie

Goed nieuws: mijn resultaten zijn aangekomen en ik ben voor alle 8 examens geslaagd! De punten liggen tussen 11 en 16. Erg leuk, want nu bestaat de kans dat ik geen herexamens heb.

Verder is het stemmen ook goed aan de gang: het staat momenteel 4-1. Laura doet het al net zo goed als Max en Filip. Jullie mogen natuurlijk nog altijd gaan stemmen voor het gedicht van jullie keuze. Een gedicht insturen vinden we ook altijd leuk.

Gisteren met Vlinderman naar Radio Centraal, waar hij te gast was in het programma 'De verveling'. Beetje reclame gemaakt voor zichzelf en een hoop andere dingen. Het was raar om nog eens in die studio te zijn, het is geleden van in de tijd dat mijn vader daar ook een programma presenteerde...

Ander nieuws is het feit dat onze kleine Jackie krols blijkt te zijn. Ze maakt de hele tijd lawaai, niet zozeer gemauw maar eerder een 'mrrrrrr'-geluid. En dat de hele dag en nacht. Verder loopt ze een beetje dwaas rond...ik weet dat ze er zelf niet ongelukkig van wordt, maar ik heb het gevoel dat ze pijn heeft. Niet leuk. En het zou 10 dagen kunnen duren! Ik hoop dat het wat minder lang duurt...

Nu naar de les.

Nip