Waar ik niet van hou

Er zijn zo van die dingen waar ik niet van hou.

Mensen die roddelen, achterbakse mensen, machtsgeile mensen, egotrippers, mensen die doen alsof hun neus bloedt, die doen of er geen vuiltje aan de lucht is en de vermoorde onschuld spelen. Stokers ook. Mensen die valse beschuldigingen in het rond strooien, die denken de waarheid in pacht te hebben, mensen die manipuleren en beïnvloeden. Mensen die anderen uitlachen maar in hun gezicht de vriendelijkheid zelve spelen. Mensen die hun verantwoordelijkheid als puntje bij paaltje komt niet willen of durven nemen en dan maar gaan lopen. Mensen die anderen niets gunnen. Mensen die mijn dierbaren aanvallen en kwetsen, terwijl ze hen niet eens goed kennen.

Mensen dus die alles verpesten voor een ander.

Bij mij moeten ze niet meer aankomen. En wat hier nog op volgt, het kan me niet schelen. Blaffende honden...

Nip

mensbeelden

Wat een dag. Krijg ik om te beginnen te horen dat mijn vriendin in het ziekenhuis ligt...het is ernstig en ik maak me zorgen. Ik hoop dat ik haar snel kan bezoeken. Nu ligt ze nog op de intensive care.

Verder mijn Vlinderman helemaal overstuur en in tranen. Kijk, dat laat ik niet zomaar toe natuurlijk. Ik ken hem nu toch al even en ik weet wat voor mens hij is: een goed mens. Aan hem twijfel ik niet. Maar ik dacht dat mensen anders met elkaar omgingen. Ik moet dringend mijn mensbeeld bijsturen, zoveel is zeker. Meer wil ik er momenteel niet over kwijt.

Nip

Miss Jackie Tee

Miss Jackie Tee

Gisterenavond was ik alleen thuis, want Fransje moest bij iemand een schooltaak maken. Ik had zelf les tot half acht, dus dat vond ik niet zo erg. Ik zat lekker op de pc te werken, met een muziekje en Jackie lag op mijn schoot te spinnen...lag, want ze was plots verdwenen! En toen zag ik dat ik de deur naar de trappenhal niet goed had dichtgedaan! Paniek! Ik riep en schudde met een doos kattenbrokjes (dat werkt normaalgezien feilloos), maar geen reactie. Net op dat moment stond Frans voor de deur. Die ging met de lift naar boven en even later hoorde ik een zielig 'miauw'. Jackie zat voor de deur van het appartement boven ons. Ze was helemaal overstuur. Maar terug bij ons was dat al na 5 minuten voorbij. En nu check ik de deur 3 keer!

Nip

Zon

Met Frans terug aan het werk, moeten we ons hele leefritme weer aanpassen...Dat is soms een beetje raar. Elkde dag gaat de wekker erg vroeg af en heeft Frans soms een ochtendhumeur. Als ik boodschappenlijstjes schrijf, moet ik er op letten dat ik het deze keer in mijn eentje thuis moet krijgen. En Frans mag na zijn werk op de pc, want ik ben overdag vaak thuis. Maar alles gaat goed en de zon schijnt. Wat wil een mens nog meer?

Nip

Muzeval 100

Kunst: Gil

© Gil

Vandaag wil ik even jullie aandacht vestigen op de illustraties van Gil Heuvelmans, die ik heb leren kennen via de site Basic Publishing. Hij was even zenuwachtig om hier te verschijnen, maar vandaag is het dan zover.

© Gil

Hij stelt zichzelf even voor:

"Ik ben Gil. 34 jaar, werk als taxichauffeur in het weekend ('s nachts) en als nachtreceptionist (ook 's nachts dus) in een zakelijk viersterrenhotel tijdens de week, opdat ik er uren per dag niks beters te doen heb dan internetten, broodjes smeren en computerspelletjes spelen. Een uurtje of twee/drie per dag doe ik dan echt werk om me niet te schuldig te voelen.ik ben tien jaar naar de kunstacademie geweest: in Aalst, Gent en Bournemouth. ik teken - meestal Disney/Antoon Pieck-achtige sprookjeskitch - in kleurpotlood en aquarelkrijtjes, ik schilder in acryl, ik boetseer, ik ben een tijdje tingieter geweest (helaas nu niet meer), ik restaureer oldtimers (heb momenteel een Chevrolet Bel Air lijkwagen, een 2.4 V6 Dino en een volvo 144), speel pool, en doe hier en daar wat workshops om mogelijke verborgen talenten te ontdekken.Heb enkele jaren psychologie gestudeerd - puur voor het perverse ervan - en zodoende mijn heerlijke vriendinnetje Liesbet buit gemaakt, van wie ik meer hou dan van Ferrari's, chocolade en smurfen bij elkaar.Ik woon in een leuk antiek herenhuis in een sprookjesachtige buurt in Gent, samen met de fantastische Eva en de altijd innemende - immer in het buitenland verblijvende maar wel leuk de huur mee betalende - Corentin." (van het forum van BP)

Een echte duizendpoot, dus, die Gil. Maar dat is nog niet alles:

"Wie geïnteresseerd is in meer illustraties mag me altijd een mailtje sturen op gilheuvelmans@hotmail.com, dan stuur ik gewillig wat tekeningen door. En wie zijn/haar verhaaltje door mij geïllustreerd wilt mag dat ook altijd voorstellen. Weet dat mijn (ietwat bombastische, detaillistische Disney-achtige) stijl zich maar leent tot een klein percentage van de verhalen/gedichten hier aanwezig. Vragen staat vrij." (uit het profiel van Gil op BP)

© Gil

Meer werken en verhalen van Gil vind je hier.

Bye Bye Blogstrijd

Ja, jullie lezen het goed. We kappen ermee. De enige inzending die ik deze week kreeg zie je hiernaast. En die telt niet echt helemaal, of wel? Wat we hierna precies gaan doen weten we nog niet. We zien wel.

Ik ben in ieder geval nog steeds van plan jullie kunstwerken op mijn blog te plaatsen. Dus foto's, schilderijen, tekeningen, weet ik veel, het kan allemaal. Morgen komt mijn eerste 'gast' online te staan. Kom morgen dus maar eens piepen.

Gisteren zijn Vlinderman, mijn mama en ik bij Mama Vlinderman gaan eten. Die was eigenlijk een beetje geïntimideerd door de kookkunsten van mijn mama en durfde haar lange tijd niet te ontvangen. Maar het moest er ooit eens van komen. En wij dus gisterenavond ons helemaal ziek gegeten. Lekker! Veel! Te veel! Maar ook erg gezellig. (en foto's kijken van mini-vlinderman, hahaha)

Nuja, vanmiddag gaan we naar honderd hobo's luisteren. Een erg mooi instrument, dat ik in lang vervlogen tijden ook aardig kon bespelen. Mijn 'ex-lerares' heeft me gevraagd of ik wou komen vandaag, misschien in de hoop mij binnenkort weer tot haar leerlingen te mogen rekenen. Daar vrees ik toch een beetje voor...

Nip

Las Mamas