Hegel & papa

Vandaag college en lezing gehad rond Hegel en zijn visie op terreur, die behoorlijk beïnvloed is geweest door de Franse Revolutie. Gisteren hebben we nog een twee uur durende documentaire gezien over de Franse Revolutie, om Hegel zo beter te kunnen begrijpen. Al blijft dat een moeilijke opdracht...We hebben wat gelezen uit de Phänomenologie des Geistes, en we moesten een blogbijdrage schrijven aan de hand van één van de gelezen citaten. Het klinkt hard wanneer er gezegd wordt dat terreur een noodzakelijke fase is van de Geest, maar terreur is tenslotte niet irrationeel (volgens mij), wat mensen vandaag de dag ook mogen geloven. Het lijkt me dat mensen niet willen horen of overwegen dat terreur/terrorisme op bepaalde momenten ook nuttig kan zijn. Dat terreur/terrorisme geen product is van een zieke geest, maar redelijk is. In een bepaald opzicht dan toch. Filosofen koppelen terreur (of in ieder geval de analyse ervan) los van moraliteit. Misschien is dat de enige manier om er iets meer over te kunnen zeggen.

Hoe dan ook, het is niet echt de bedoeling dat dit blog ook een filosofieblog wordt...

Daarnet papa nog even aan de lijn gehad. Hij klonk nog slaperig van de verdoving, maar alles leek in orde. Hij had wel zin in wat eten, maar dat zit er vanavond niet meer in. Blijkbaar doet hij mee aan een experiment over flebitis. Hij krijgt zowel het bekende spuitje, als een pilletje. Eén van de twee is een placebo. Morgen ga ik even langs en dan hoor ik wel wat meer.



Nip