model voor één avond

De fotoshoot was heel leuk, gisteren. We hebben wat met Hannah overlegd en in een boek gekeken voor inspiratie. Daarna speelde Hannah voor kapster en visagiste (speciale fotomake-up, anders zie je er door de flits nogal dood uit), en ik heb voor het eerst in mijn leven een wimperkrultang gebruikt. Enfin. Daarna naar de locatie getrokken, lampen en flits opgesteld. Lilith deed dienst als assistente (poederen, haar uit gezichten vegen,...). Het was interessant om eens mee te maken.

We hebben best veel foto's, maar we gaan er waarschijnlijk maar 2 van gebruiken. Het hoe en wat verklappen we nog niet, maar zodra de uitnodigingen de deur uit zijn, posten we misschien wat 'making of' foto's.

We zijn er heel erg blij mee. We vinden het leuk dat we zo'n persoonlijke uitnodiging zullen hebben, en ik vind het ook een heel fijn idee dat ze gemaakt worden door Hannah, die ik al mijn hele leven ken.


Nip

Madonna - 4 minutes

Ik vind het nieuwe nummer van Madonna lang niet slecht, maar ben ik de enige die vindt dat ze zich eens naar haar leeftijd moet gaan gedragen? Bijna dubbel zo oud als Timberlake, maar dat is er in de clip niet aan te zien. En dan elkaar nog half uitkleden ook (en ik snap niet waar dat voor nodig is, binnen het verhaal van de clip dan - Madonna wil waarschijnlijk gewoon haar afgetrainde (en digitaal bijgewerkte, me thinks) lijf laten zien). Nog een geluk dat Justin leuk is om naar te kijken.

foto's & mojito's

De trouwvoorbereidingen schieten langzaam terug in gang. Vanavond gaan we foto's laten maken door mijn vriendin, bruidsmeisje en fotografe Hannah, die ons gaat helpen met uitnodigingen fabriceren. Ik ben benieuwd wat dat gaat geven, we zijn er ook niet helemaal uit wat voor foto's we willen, maar daar komen we vanavond samen wel uit. Ik moet wat kleren meenemen, zij neemt er ook wat mee, en dan zien we wel of er iets tussen zit dat ons op ideeën brengt.

Gisteren naar 't Gastvrij Podium in Wijnegem geweest. Ik ga niet altijd mee, maar nu kwam Paul Cardon optreden, ook wel bekend als Eric van de Verhalensite, en die vind ik wel sympathiek. Ook het muzikale gedeelte vond ik erg leuk: Egon Alix, een wat fragiel stemmetje, een gitaar en zelfgeschreven nummers. Debuut van de avond was Leonieke, die daarna zei dat ze nooit meer op een podium zou gaan staan (dat zullen we nog wel zien).

Verrassing van de avond was een meisje (ik ben haar naam vergeten) die nog maar net gitaar leerde spelen, maar wel een aardige versie van Jeff Buckley's Hallelujah liet horen. Haar stem was niet zo sterk, maar het voltallige publiek zong mee, dat was wel speciaal. Daarbij heb ik een zwak voor dat nummer, dus ze kon al niets meer fout doen.

Enfin, het was dus best gezellig. En morgen belooft ook gezellig te worden, want dan komen Britt & Yoeri, en gaan we (Yoeri en ik) koken. Het is te zeggen: hij maakt zijn versie van Chili Con Carne en ik de mijne. En dat allemaal in mijn miezerig piepklein keukentje. Dat wordt lachen. Verder gaan Britt en ik mojito's maken. Als we dan besloten hebben wie de beste Chili maakt en de mojito's getest hebben, gaan we Kolonisten! Kortom: het recept voor een avond (nacht?) die we ons nog lang zullen herinneren (en een kater als we de afwas zien staan 's morgens, no doubt - maar die kan ook aan de mojito's liggen, of erger: een combinatie van de twee).

Om maar te zeggen: ik kijk er naar uit!


Nip

Die wijven toch...

Gisteren met mama naar Ladies @ The Movies geweest. Wat een gedoe! We lieten onze kaartjes zien aan een schoon ventje , waarna we ons naar de Hollywoodzaal begaven, alwaar we bonnetjes kregen van andere schone ventjes. Die stonden daar allemaal niet toevallig, die ventjes, als je het mij vraagt. Maar ja, wat wil je, met 750 vrouwen...

In de zaal aangekomen snel mijn eerste bonnetje omgeruild voor een mierzoete cointreaupolitan. Jaja, Nip aan de cocktails...ik moet zeggen dat het nogal meeviel, maar ik heb toch liever een frisse mojito. Er stonden standjes waar allerlei wijvendingen aangeprezen en gedaan konden worden. Zo waren er standjes met juwelen, handtassen en tupperware (no kidding). Je kon een huidanalyse laten doen en je laten opmaken door visagisten. Er stond ook iemand vibrators aan de vrouw te brengen. Uiteindelijk probeerden ze ons daar allemaal geld te ontfutselen, dat was duidelijk. De meeste standjes doen namelijk aan 'houseparties', waarbij de gastvrouw een korting of iets dergelijk krijgt, zeker als je NU een afspraak maakt. Mama en ik zijn niet echt mensen voor een tupperware-avond, laat ik het zo zeggen. Dus leuk geprobeerd.
Ik vond het wat te druk, je kon nergens even rustig kijken. Mensen kijken kon dan weer heel goed. Mama merkte nog een bodybuilder op vanwie ze dacht dat hij was ingehuurd. Zo'n latino type met lang krullend haar en een veel te strak t-shirt zal door de week wel geen juwelen verkopen.

Ik heb behoorlijk laat tickets gekocht, waardoor we geen keuze meer hadden wat plaatsen betreft: de eerste rij zou het zijn! Ik zag al op tegen een stijve nek en hoofdpijn, maar eigenlijk was die eerste rij geen slechte zet. Voor de film begon, was er namelijk nog een hele show. Er werden 20 ballen de zaal ingegooid door de presentator (een man, of wat had u gedacht?), ik had er bijna een gevangen, maar het balletje kaatste ongelukkig terug en stuiterde wat voor de eerste rij toen het meisje naast me een tijgersprong nam en de vrouw links van mama zich uit haar stoel katapulteerde richting hetzelfde balletje. Het meisje naast me had geluk, maar ze lagen wel allebei languit over de grond te rollen. De 20 gelukkigen kregen allemaal prijzen, gaande van juweeltjes en fitnessabonnementen tot een bon voor vibrators en dergelijke. Er werd ook nog een fles champagne verloot en dan kwam er nog een hoofdprijs: een reis ter waarde van € 800.
Daarvoor koos de presentator uit elk blok stoelen uit de zaal iemand uit (iemand met een rode trui, rode rok, geel topje,...). Vrouwen kunnen best giftig zijn als er iets te winnen valt (dat is geen rode rok, gij wees naar mij, dat is wit en geen geel,...). Uiteindelijk stonden er genoeg vrouwen vanvoor. Zij moesten zich nu onsterfelijk belachelijk maken, door een ritme te spelen op een djembé en heel hard te roepen (ze moesten eigenlijk een ritme naspelen). Ze trommelden zonder uitzondering zwakjes en totaal ritmeloos op het ding, maar roepen konden ze als geen ander. Mama zat zich lichtjes op te boeien, aangezien ik een djembé heb (momenteel met kapot vel, boehoe), lessen heb gehad en dus best wel wat ritmes kan produceren. Maar ik ben blij dat ik daar niet moest staan. Eén van de verliezers maakte een 'fuck you' en 'loser' gebaar naar de zaal. Ik verwonder mij er nog steeds over dat zij haar stoel zonder kleerscheuren heeft bereikt, maar de dodelijke blikken zullen haar wel gevolgd hebben.

De film was wel aardig, maar niet fantastisch.

Daarna konden we nog een Goodie Bag gaan halen, waarin allemaal bonnen zaten (jeej, een fitnessabbonnement voor één dag! Ahum), een ketting, een knalroze cointreaupolitan-shaker (ook geschikt voor vinnaigrette), een gsm-lichtje en een parfumstaaltje. Hmm.

Mama en ik denken dat Ladies @ The Movies georganiseerd wordt door mannen die denken dat het leven der vrouwen bestaat uit nagelstudio's, diëten, make-up en smachten naar latino's met strakke t-shirtjes. Zo'n vrouwen zijn we niet, maar als er goodie bags worden uitgedeeld en premières worden gespeeld, zijn we er toch graag bij. Zeker als we eens kunnen lachen met competitieve medewijven...


Nip

Ringen & Els

Even een kort berichtje.

Frans heeft net een sms gehad van Wim Meeussen: onze trouwringen zijn klaar! We gaan ze dit weekend even passen...

Vanavond ga ik met mama naar Ladies @ The Movies, omdat we dat eens willen meemaken. Zie het als een uitloper van de wijvenweek.

Afgelopen weekend was heel gezellig, met Els. Even een foto om dat te bewijzen.

[wijvenweek] Wijf!

Ik las net op de blog van Lilith (waar het allemaal begon) dat er een aantal vrouwelijke blogsters hun tenen hebben gestoten aan het woord 'wijvenweek'. Het had 'vrouwenweek' moeten zijn, want 'wijf' is een lelijk woord. Nu, over het algemeen ben ik het daarmee eens. Ik word ook niet graag 'wijf' genoemd, door pakweg Frans. Maar dat is omdat het dan in de pejoratieve betekenis wordt gebruikt.

Als wij onszelf wijven noemen, vervalt die betekenis, vind ik. De context is ook helemaal anders. En deze wijvenweek was toch om eens een weekje iets leuks te doen en te lachen? Het ging toch net over cliché's en lekker allemaal even over the top zijn? Een beetje Legally Blonde in blogland?
Lachen met jezelf, dat moet je kunnen. Relativeren.

Trouwens, wat klinkt beter: 'vrouwenweek' of 'wijvenweek'? Het ligt in de alliteratie. Het zou zo de titel van de nieuwe Suske en Wiske kunnen zijn. En in de naam 'vrouwenweek' is de humor ver te zoeken. Is mijn bescheiden mening.

Ik vond het in ieder geval wel een erg leuk project, en zo leer je nog eens wat nieuwe bloggers kennen. Ik kan in ieder geval zeggen dat het aantal lezers van mijn blog deze week exponentieel gestegen is. Dus ik geloof dat we kunnen zeggen dat wijvenweek een succes was.

Ondertussen heb ik het hier al weggehaald, maar moest er volgend jaar een nieuwe wijvenweek komen, het zal hier snel terug roze kleuren!


Nip

p.s.: wat ik mij eigenlijk al afvroeg vanaf de eerste wijvenweekdag: wat is de etymologische achtergrond van het woord 'wijf'?

[wijvenweek] Biologische wat?

Nichtje Silke

Het onderwerp van vandaag: kinderen...tja. Ik wil er geen. Mijn Lief ook niet, gelukkig. Ik heb niet echt iets met kinderen. Niet dat ik kinderen niet leuk vind, af en toe. Maar toch niet voor mij. Ik heb, tot verdriet van mijn moeder en de moeder van mijn Lief, nog geen biologische klok gehoord. Ook niet heel zachtjes tikkend... Mijn beste vriendin heeft wel een biologische klok en is bij wijze van spreken al sokjes aan het breien. Ik denk dat ik defect ben.

En moest die klok ooit toch boven water komen, waar de moeders op hopen, dan heb ik mijn Lief gevraagd om mij om te praten. Hij zou bijvoorbeeld kunnen zeggen:

- dat zwanger zijn helemaal niet geweldig is (negen maanden misselijk, dikker worden, moe zijn,...)
- dat een bevalling helemaal niet zo magisch is (veel pijn, bloed en eventuele complicaties)
- dat elke dag luiers verversen ook geen pretje is
- dat je geen oog meer dicht doet
- dat je bengel(s) op onmenselijke uren klaarwakker is (zijn)
- dat jengelende kinderen niet bevorderlijk zijn voor mijn humeur
- dat je doodmoe wordt van kinderen
- dat je geen tijd meer hebt voor luieren
- dat baby's best wel saai kunnen zijn
- dat kinderen betweters zijn
- dat je je constant zorgen maakt
- dat kinderen veel kosten
- dat ze gaan puberen
- enzovoort!

Maar wat eigenlijk de beste reden is van allemaal: wat voor wereld is dit nog om kinderen op te zetten? Je kan ermee lachen, maar ik meen het serieus. Oorlogen, terreur, ziektes, vreemde klimaatveranderingen, stijgende zeespiegels, afbrokkelende ijsmassa's, gaten in ozonlagen, Paris Hilton...

Laat dus maar zitten, die kinderen. Ik ben al tevreden met de rol van Tante Nip

Tante Nip & Sander